Duurzaamheid

Als we aan duurzaamheid denken, bedoelen wij daarmee vaak bestendigheid, een lange levensduur en respect voor de natuur. Over het algemeen is een duurzame praktijk een praktijk die de een leefbare toekomst behartigt. Dit idee is echter niet alleen op de materiele wereld toepasbaar - het kan ook gelden voor het denken, geloof, menselijk gedrag en de maatschappij als geheel.
Een niet duurzaame praktijk is een zulke die door haar effecten een negatieve balans als gevolg heeft, en die op termijn een persoon en/of het milieu schade toebrengt. Een klassisch geval hiervan is ons gebruik van Olie als energiedrager. Dit kan als niet duurzaam beschouwd worden, gezien het feit dat Olie voor een groot gedeelte niet herwinbaar is, en dat het verbranden daarvan het milieu beschadigt. Elke praktijk, die een niet herstelbare teruggang van ressourcen of een beschadiging van het milieu op lange termijn tot gevolg heeft, is geen duurzame praktijk.

In gelijke mate moet het als niet duurzaam opgevat worden, als een bedrijf grote veelheden "afvalproducten" afgeeft, die het milieu op lange termijn schadigen - daarbij is het niet van belang wat het bedrijf uiteindelijk produceert.
Bovendien, als er in het productieproces niet materialen en kennis gebruikt worden, die aan de hoogste eisen van kwaliteit voldoen, wordt de gaafheid van het product ondermijnd – wat leidt tot nog meer afval als het product stuk gaat of overbodig wordt. In ons momenteel systeem van profiet wordt bijna alles geproduceerd met een ingebouwd zwak plek, gedreven door de competitie voor marktaandelen. Anders gezegd, als er twee compagnies in concurrentie met elkaar een artikel creeren, moeten er allebei strategisch met de materialen en de ontwerpen omgaan - wat vaak de betaalbaarheid beklemtoont, ten koste van de kwaliteit. Het resultaat is een product dat veel sneller bezwijkt dan een product waarin het meest mogelijke know-how en de meest hoogwaardige onderdelen zitten.
Dit gebeurt niet in ons systeem om twee redenen: 1) wanneer een bedrijf werkelijk het beste ontwerp en het meest geschikte materiaal zou gebruiken zouden de productiekosten veel hoger liggen en zou het waarschijnlijk zijn competitieve kant verliezen. 2) indien producten
voor een zeer lange periode zouden meegaan en mensen niet langer genoodzaakt zijn om dat product herhaaldelijk te vervangen, up te daten of te laten herstellen, zou er veel minder herverkoop zijn en zou de industrie veel minder banen creëren, wat de economie vertraagd.
Dit is dus, uiteraard, per definitie niet duurzaam omdat deze inherente inefficiëntie van onze economie uiteindelijk onnodige massaproductie, afval en vervuiling veroorzaakt

En dit brengt ons op onduurzame ideologieën.

Een onduurzame ideologie is een ideologie die een groep of een persoon onvermijdelijk leidt tot onduurzame praktijken. In de eerste plaats, de reden die fabrieken drijft tot gebruik van minderwaardige materialen voor het vervaardigen van onduurzame producten, en de disproportionele hoeveelheid afval die daarbij ontstaat, is in feite het resultaat van een grotere kracht, namelijk het monetair- of winstsysteem. In een winstsysteem is er geen beloning voor duurzaamheid aangezien het gefundeerd wordt door competitiviteit en regeneratie. In zo’n omstandigheden is duurzaamheid altijd ondergeschikt aan winst. Omdat het voortbestaan van een bedrijf gebaseerd is op winst en winst deels gebaseerd is op het beperken van kosten en toenemen van inkomsten. Daarom, de onduurzame praktijken van elke industrietak zijn het gevolg van onderliggende gebreken van de ideologische economische structuur zelf.
In theorie, zouden de meeste mensen overeenkomen dat een overvloed aan grondstoffen, samen met producten die vervaardigd zijn uit de beste materialen voor maximale duurzaamheid en efficiëntie, een goede zaak is. Hoe dan ook, deze eigenschappen worden niet beloond in het huidige globale monetair systeem. Wat wel beloond wordt is schaarste. Schaarste en geplande veroudering worden beloond op korte termijn aangezien er winst wordt overgeheveld en jobs worden gecreëerd. Spijtig genoeg gaat deze ‘beloning op korte termijn’ ten koste van een ‘vernietiging op lange termijn’.     

Het vrije markt systeem, samen met alle andere subgroepen zoals communisme, socialisme en fascisme is een onduurzame ideologie omdat er een neiging tot sociale en milieugerelateerde misbruiken in ingebouwd zit. Om te verduidelijken: Een wereld die met zichzelf in competitie is om arbeid, grondstoffen en overleven is onvermijdelijk een onduurzaam systeem omdat het gebrek heeft aan een extern bewustzijn.
Zo dus, wat is dan wel een duurzame ideologie?

Terwijl deze vraag steeds nieuwe antwoorden zal opleveren naarmate de menselijke evolutie verder gaat, hebben we vandaag de dag een concept genaamd ‘ de wetenschappelijke methode’. Heel eenvoudig, de wetenschappelijke methode is een onderzoeksproces dat, doormiddel van de meest moderne leermethoden, meettechnieken, testen en experimenten, dient om de geldigheid van een zeker begrijpen, of een mogelijke oplossing voor een zeker probleem aan te tonen.
Een voorbeeld kan zijn: een probleem met je wagen. Wanneer je wagen niet start begin je met een op logica gebaseerde gedachtegang om de oorzaak van het probleem te vinden. Logica leidt je focus, waarschijnlijk beginnend met te kijken of er nog voldoende benzine in de tank zit om vervolgens het ontstekingsmechanisme te controleren enz. Dit is de wetenschappelijke methode toegepast voor probleemoplossing. Een Niet-wetenschappelijke methode voor een dergelijk probleem zou vallen onder de categorie “irrationeel”. Bijvoorbeeld, als je wagen niet start zou het irrationeel zijn om naar de banden te kijken, aangezien het onwaarschijnlijk is dat de banden iets met het mechanisme waar het probleem zich voordoet te maken hebben.

Jammer genoeg is onze aanpak van sociale werking grotendeels zonder logica en methodologie, maar eerder ondergedompeld in traditie, bijgeloof en verouderde begeleidingsmethoden. Een wetenschappelijke benadering van de maatschappij, gebruik makend van logica en rede voor het inschatten van - en reageren op maatschappelijk problemen zou sowieso een natuurlijke zwaartekracht naar duurzaamheid teweeg brengen, omdat er bij een dergelijke aanpak niets kan geïsoleerd of losgekoppeld worden. Met andere woorden: We moeten stoppen met naar de wereld te kijken met de oogkleppen van systemen en ideologieën die gecreëerd werden in het verleden,  maar in de plaats daarvan beginnen kijken in de breedste, objectiefst mogelijke manier die we kunnen. Het enige medium die zo’n benadering toelaat is de wetenschap en de ‘geschenken’ hebben zonder twijfel hun geldigheid/ waarde al bewezen. Daarom is het tijd dat we de wetenschappelijke methodes beginnen te gebruiken in onze aanpak van de samenleving zelf.

Een snelle kijk op de werkwijzen die vandaag in de wereld gebruikt worden toont al aan dat er grote verwaarlozing is van rede, logica en wetenschappelijke toepassing. Onze economische structuren zijn gebaseerd op mediums van ruil en waarden die weinig voeling hebben met echte grondstoffen en de werkelijkheid. Religie blijft wereldvisies preken die reeds lange tijd voorbijgestreefd zijn door wetenschappelijk denken. Ons tewerkstellingssysteem is zo opgezet dat mensen moeten “aangenomen” worden om geld te verdienen om te overleven. Terwijl de feitelijke bijdrage die deze beroepen hebben voor de samenleving vrij verdacht zijn, aantonend dat deze “jobs” dikwijls simpelweg bestaan om mensen “iets” te laten doen, zodat ze kunnen leven en de economische structuur kunnen ondersteunen. Dit is een verspilling/zonde van mensenleven.

Er zijn vele, vele facetten om te begrijpen dat onze huidige maatschappelijke instituten onduurzaam zijn. In het kort komt het hierop neer, ons leven op aarde moet een fundamentele waarborging hebben op welk onze handelingen gerelateerd moeten zijn. Deze waarborging moet zo empirisch mogelijk zijn en niet gebaseerd op meningen en projecties. Vanuit een wetenschappelijk standpunt zien we dat grondstoffen en menselijk vernuft de meest belangrijke zaken voorhanden zijn. Menselijke intelligentie en bewustzijn, gekoppeld aan bedachtzaam beheer en gebruik van de grondstoffen die de aarde ons ter beschikking stelt, zijn in feite de enige twee kernzaken die er echt toe doen. Al de rest wordt door deze twee gefundeerd. Net daarom moeten we beginnen met een aanpak die onderwijs, technologie en grondstofbeheer maximaliseerd.
Totdat dit gebeurt is,  zal duurzaamheid bedreigd zijn. Dit is het doel van The Venus Project en de Zeitgeist Movement.

Opmerkingen over de vertaling? Klik hier.

----------------------------------

Sustainability

When we think of sustainability, often we think of durability, longevity and environmental respect. In general, a sustainable practice is a practice that takes the health of the future into consideration. However, this idea isn't just reserved for the physical, material world- it also applies to thought, belief, human conduct and society as a whole.

An unsustainable practice is one that has an unbalanced negative effect, which, through time, will adversely effect a person, society and/or the environment. A classic case is our current use of Oil as a medium of energy. This could be considered unsustainable due to the fact that oil is largely unrenewable and, when burned, is damaging to the environment. Any practice that causes an irreversible resource depletion or long term environmental pollution is an unsustainable practice.

Likewise, if a particular company outputs large amounts of waste byproducts during production, polluting the environment, this would be considered an unsustainable practice as well, regardless of what they are producing.

Similarly, if materials or knowledge used in the production of a particular kind of product are not of the highest known quality, very often the integrity of that product is compromised inherently, leading to the eventual creation of more waste when that product fails or becomes obsolete. Given our current system of profit, most everything that is produced is done so with a built in weakness, due to the need to compete for market share. In other words, if two companies are each competing to create a certain item, both will need to be strategic in the materials and designs they use, very often compromising quality for the sake of affordability. The result is a product which breaks down much faster than a product which was given the greatest care and highest quality component materials.

This doesn't happen in our system for two reasons: 1) If a company was to use the best known design and the best known materials, they would likely have a much higher production cost and would likely lose a competitive edge. 2) If products were made to last for extended periods of time, people would not need to repeatedly replace, update and fix their items as much, and a vast amount of revenue and jobs would be lost by industry at large, slowing the economy.

This is, of course, unsustainable by definition, for the inherent inefficiency of the economic system eventually creates unnecessary multiplicities, waste and pollution.

And this leads us to unsustainable ideologies.

An unsustainable ideology is one that inherently leads a person or group to unsustainable practices. For instance, the reason a production plant might use poor materials to create unsustainable products, while also outputting a disproportionate amount of waste, is really the result of a larger force, known as the Monetary or Profit System. In a Profit System, there is no reward for sustainability, for the system is built upon competition and regeneration. In such a circumstance, sustainability is always second to profit, for the survival of a company is based on profit, and profit is partly based on reducing costs and expanding income. Therefore, the unsustainable practices that exist in all industries are the result of an underlying flaw in the ideological economic structure itself.

In theory, most would agree that having an abundance of resources, along with products that are made of the most endurable materials for maximum sustainability and efficiency, is a good thing. However, these notions are not rewarded in our current world monetary system. What is rewarded is Scarcity. Scarcity and planned obsolescence are rewarded in the short term, for it creates a 'turnover' of profit, while also making more jobs. Sadly, this 'short term reward' is at the cost of 'long term destruction'.

The Free Enterprise System, along with all other subgroups, such as communism, socialism and fascism, is an unsustainable ideology, for it has built into it a propensity for environmental and social abuse. To put it more clearly, a world that is in competition with itself for labor, resources, and survival is an unsustainable system inherently, for it lacks an external conscience.

So then, what is an sustainable ideology?

While this question will always bring new answers as human evolution continues, in the present day we have a concept called The Scientific Method. Very simply, the Scientific Method is a process of investigation which, though the most modern methods of learning, measurement, testing and experimentation, works to demonstrate the validity of a particular understanding or possible resolution to a particular problem.

An example would be a problem with a car. If your car doesn't start, you would begin a train of thought, based on logic, to find the source of the problem. Logic would guide your focus, likely beginning with how much gas is in the car, moving towards the ignition mechanism, etc. This is the scientific method applied to problem solving. A non scientific method for such a problem would fall under the category of 'irrational'. For instance if you car doesn't start, it would be irrational to start looking at the tires, for the tires would likely have nothing to do with the mechanisms associated with the problem.

Sadly, our approach to social operation is largely without logic or methodology, but rather it is submerged in tradition, superstition and outmoded methods of conduct. A scientific approach to society, using logic and reason to assess and react to social issues would have a natural gravitation towards sustainability, for nothing can be isolated or detached in such an approach. In other words, we need to stop looking at the world through the blinders of the systems and ideologies that have been created in the past, and start looking at the world in the most broad, unbiased way we can. The only medium which supports this approach, is Science, and the gifts of science have proved its validity without question. Therefore, it is time we utilize the methods of science in our approach to society itself.

A quick glance at the modes of operation used in the world today reflect a gross negligence of reason, logic and scientific application. Our economic structures are based on mediums of exchange and values which have little relationship to true resources and reality. Religion continues to preach worldviews which have long been overridden by progressive scientific thought. Our labor system is setup so that people must be "employed" in order to gain money to survive, while the actual contribution that these occupations have to society are highly suspect, showing that "jobs" often exist simply to keep people doing "something" in order to live and support the economic structure. This is a waste of human life...

There are many, many facets to the understanding that our current social institutions are unsustainable. To summarize the issue, our life on earth must have a foundational premise by which our operations relate. This premise must be as empirical as possible, and not based on opinion or projection. From a scientific perspective, we see that resources and human ingenuity are the most valuable issues at hand. Human intelligence and awareness, coupled with the thoughtful management and utilization of earth resources are really the only two core issues. Everything else is built upon this. Therefore, we need to begin an approach which maximizes education, technology and resource management.

Until this is done, sustainability will be in jeopardy. This is the goal of The Venus Project and The Zeitgeist Movement.